Nienke

Met een kleine knoop in mijn maag, de vriendelijk-dwingende stem van Google Maps in mijn oren (ik woonde net drie dagen in Nijmegen) en een hoop nieuwsgierigheid zat ik op een vroege septemberavond op de fiets, op weg naar mijn eerste Ichthusavond. Vanwege de destijds geldende maatregelen was ik ingedeeld in een groepje van vijf mensen bij iemand thuis in de stad, onder wie ook een andere gast. Onze vragen over Ichthus – inhoudelijk, praktisch, alles daartussen – werden uitvoerig beantwoord, maar wat ik nog vele malen fijner vond was dat we tijdens de korte Bijbelstudie die avond simpelweg één groep waren. We deelden onze gedachten, haakten op elkaar in, en ik voelde me zo op mijn gemak dat ik geen schroom voelde om mee te doen. Ik had niet het idee dat ik daar als nieuweling zat, die van een afstandje meekeek en af en toe instemmend knikte, maar was binnen de tijdspanne van een uur al opgenomen in dit groepje.

Ik had me er wel een beetje bij neergelegd dat ik door die fase van ‘je weg naar binnen banen’ heen zou moeten en voel me vaak toch al niet zo snel op mijn gemak in nieuwe gezelschappen. Niet alleen deze avond, maar ook alle die erop volgden merkte ik echter steeds hetzelfde: warmte, oprechte aandacht, enthousiasme, diepgang. Ik geniet van de tweewekelijkse kringavonden; ik geniet ervan om te horen hoe het met iedereen gaat, van de mooie muziekaanbevelingen die zich opstapelen, van de denkrimpels tijdens het behandelen van moeilijke Bijbelpassages, van het bidden met en voor elkaar. Ik geniet van de spontane wandelingetjes (ook fijn om de post-ALV-vermoeidheid eruit te lopen) en van de hulpvragen in de whatsappgroep, die variëren van gebedspunten tot oproepjes voor spaarzegels. Ik geniet van het leren over God, mezelf en onze relatie; van alle vragen, tegenwerpingen, discussies en ontwikkelende gedachten die mijn geloof zo veel rijker en dieper maken.

Die avond in september fietste ik in de nazomerse avondlucht met een glimlach naar huis. Niet alleen omdat ik ’s avonds door de stad fietsen heerlijk vind, maar vooral omdat ik na die eerste avond wel wist: ik heb m’n plekje gevonden. Voor mij gaat Ichthus gepaard met heel veel dankbaarheid en is het, elke week weer, een gouden randje aan mijn leven.